შეთანხმება ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების ვაჭრობასთან დაკავშირებული ასპექტების შესახებ

 

წევრი ქვეყნები,

 

გამოთქვამენ რა სურვილს შეამცირონ დამახინჯებები და დაბრკოლებები საერთაშორისო ვაჭრობაში და მხედველობაში იღებენ რა ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების ეფექტური და ადეკვატური დაცვის ხელშეწყობის საჭიროებას, და ასევე იმის უზრუნველსაყოფად, რომ ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების განხორციელების ზომები და პროცედურები თავად არ იქცეს კანონიერი ვაჭრობის დაბრკოლებად;

აღიარებენ, ამ მიზნით ახალი წესებისა და წესრიგის საჭიროებას, რომლებიც ეხება:

() 1994 წლის GATT-ისა და ინტელექტუალური საკუთრების სფეროში შესაბამისი საერთაშორისო შეთანხმებებისა და კონვენციების ძირითადი პრინციპების გამოყენებას;

() ინტელექტუალური საკუთრების ვაჭრობასთან დაკავშირებული უფლებების არსებობის, ფარგლებისა და გამოყენების ადეკვატური სტანდარტებისა და პრინციპების უზრუნველყოფას;

() ეროვნული სამართლებრივი სისტემების განსხვავებათა გათვალისწინებით, ინტელექტუალური საკუთრების ვაჭრობასთან დაკავშირებული უფლებების განხორციელების ეფექტური და სათანადო საშუალებებით უზრუნველყოფას;

() მთავრობებს შორის დავების მრავალმხრივ საფუძველზე ასაცილებლად და გადასაწყვეტად ეფექტური და გადაუდებელი პროცედურებით უზრუნველყოფას; და

() გარდამავალ ღონისძიებებს, რომლებიც მიზნად ისახავს მოლაპარაკებების შედეგებში მაქსიმალურად სრულ მონაწილეობას;

 

ამასთან:

აღიარებენ რა კონტრაფაქციული საქონლით საერთაშორისო ვაჭრობასთან დაკავშირებული პრინციპების, წესებისა და წესრიგის მრავალმხრივი სისტემის საჭიროებას;

 

აღიარებენ, რა რომ უფლებები ინტელექტუალურ საკუთრებაზე წარმოადგენს კერძო პირთა უფლებებს;

 

აღიარებენ რა სახელმწიფო პოლიტიკის საფუძველში ჩადებული ინტელექტუალური საკუთრების დაცვის ეროვნული სისტემების მიზნებს, განვითარებისა და ტექნოლოგიური მიზნების ჩათვლით;

 

აღიარებენ რა აგრეთვე, ნაკლებად განვითარებული წევრი ქვეყნების განსაკუთრებულ მოთხოვნილებებს მაქსიმალურად მოქნილად იქნეს გამოყენებული ქვეყნის შიგნით კანონები და წესები, რათა მათ მიეცეთ შესაძლებლობა შექმნან მყარი და სიცოცხლისუნარიანი ტექნოლოგიური ბაზა;

 

 

 

ხაზს უსვამენ რა უფრო მყარი ვალდებულებების მიღწევის გზით დაძაბულობის შემცირების მნიშვნელობას, რათა მრავალმხრივი პროცედურების საშუალებით გადაწყდეს ინტელექტუალური საკუთრების სავაჭრო ასპექტებთან დაკავშირებული დავები;

 

და სურთ რა დაამყარონ ურთიერთმხარდამჭერი ურთიერთობები ვაჭრობის მსოფლიო ორგანიზაციასა (ვმო) და ინტელექტუალური საკუთრების მსოფლიო ორგანიაზაციას (შემდგომში "ისმო") შორის ისევე, როგორც სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციებს შორის,

 

თანხმდებიან შემდეგზე:

 

ნაწილი I

ზოგადი დებულებები და ძირითადი პრინციპები

 

მუხლი 1

ვალდებულებათა არსი და ფარგლები

 

1. წევრ ქვეყნებს მოქმედებაში მოჰყავთ ამ შეთანხმების დებულებები. წევრ ქვეყნებს შეუძლიათ, მაგრამ არ არიან ვალდებულნი, თავის კანონმდებლობაში გაითვალისწინონ უფრო ფართო დაცვა, ვიდრე მოითხოვება ამ შეთანხმებით, იმ პირობით, რომ ამგვარი დაცვა არ ეწინააღმდეგება ამ შეთანხმების დებულებებს. წევრ ქვეყნებს აქვთ სრული თავისუფლება თავისი სამართლებრივი სისტემისა და პრაქტიკის ფარგლებში განსაზღვრონ ამ შეთანხმების დებულებების შესრულების სათანადო მეთოდი.

2. ამ შეთანხმების მიზნებისათვის, ტერმინი "ინტელექტუალური საკუთრება" ეხება ინტელექტუალური საკუთრების ყველა კატეგორიას, რომლებიც II ნაწილის 1_7 კარის განხილვის ობიექტს წარმოადგენს.

3. წევრი ქვეყნები ამ შეთანხმებით გათვალისწინებულ რეჟიმს ანიჭებენ სხვა წევრი ქვეყნების მოქალაქეებს[1]. ინტელექტუალური საკუთრების შესაბამის უფლებასთან დაკავშირებით, სხვა წევრი ქვეყნების მოქალაქეებად მიიჩნევიან ის ფიზიკური ან იურიდიული პირები, რომლებიც აკმაყოფილებენ პარიზის კონვენციით (1967), ბერნის კონვენციით (1971), რომის კონვენციითა და ინტეგრალურ მიკროსქემებთან დაკავშირებული ინტელექტუალური საკუთრების შესახებ ხელშეკრულებით გათვალისწინებული დაცვის მინიჭების კრიტერიუმებს, ისე თითქოს ვმო- ყველა წევრი ქვეყანა ამ კონვენციების მონაწილე იყოს.[2] ნებისმიერი წევრი ქვეყანა, რომელიც სარგებლობს რომის კონვენციის მე-5 მუხლის მე-3 პუნქტით ან მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შესაძლებლობებით, ატყობინებს ამის შესახებ ინტელექტუალურ საკუთრებაზე უფლებების სავაჭრო ასპექტების საბჭოს ("TRIPS-ის საბჭო"), როგორც გათვალისწინებულია აღნიშნულ დებულებებში.

 

მუხლი 2

კონვენციები ინტელექტუალური საკუთრების სფეროში

 

1. ამ შეთანხმების II, III და IV ნაწილების მიმართ, წევრი ქვეყნები იცავენ პარიზის კონვენციის (1967.) 1_12 მუხლებისა და მე-19 მუხლის დებულებებს.

2. ამ შეთანხმების I-IV ნაწილებში არაფერი ზღუდავს არსებულ ვალდებულებებს, რომლებიც ერთმანეთის მიმართ შეიძლება ჰქონდეთ წევრ ქვეყნებს პარიზის კონვენციის, ბერნის კონვენციის, რომის კონვენციისა და ინტეგრალურ მიკროსქემებთან დაკავშირებული ინტელექტუალური საკუთრების შესახებ ხელშეკრულების შესაბამისად.

 

მუხლი 3

ეროვნული რეჟიმი

 

1. ინტელექტუალური საკუთრების დაცვასთან[3] დაკავშირებით, თითოეული წევრი ქვეყანა სხვა წევრი ქვეყნების მოქალაქეებზე ავრცელებს თავისი მოქალაქეებისათვის გათვალისწინებულ რეჟიმზე არანაკლებ ხელსაყრელ რეჟიმს, იმ გამონაკლისების გარდა, რომლებიც უკვე გათვალისწინებულია შესაბამისად პარიზის კონვენციით (1967.), ბერნის კონვენციით (1971.), რომის კონვენციითა და ინტეგრალურ მიკროსქემებთან დაკავშირებული ინტელექტუალური საკუთრების შესახებ ხელშეკრულებით. რაც შეეხება შემსრულებლებს, ფონოგრამების დამამზადებლებსა და სამაუწყებლო ორგანიზაციებს, ეს ვალდებულება გამოიყენება მხოლოდ ამ შეთანხმებით გათვალისწინებულ უფლებებთან დაკავშირებით. ნებისმიერი წევრი ქვეყანა, რომელიც სარგებლობს ბერნის კონვენციის (1971.) მე-6 მუხლით, ან რომის კონვენციის მე-16 მუხლის 1(b) პუნქტით გათვალისწინებული შესაძლებლობებით, აღნიშნული დებულებებით დადგენილი წესის შესაბამისად ატყობინებს ამის შესახებ TRIPS-ის საბჭოს.

2. წევრ ქვეყნებს შეუძლიათ ისარგებლონ 1-ლი პუნქტით ნებადართული

გამონაკლისებით სასამართლო და ადმინისტრაციულ პროცედურებთან დაკავშირებით, საქმიანი მიმოწერისათვის მისამართის არჩევის ან წევრი ქვეყნის იურისდიქციის ფარგლებში რწმუნებულის დანიშვნის ჩათვლით, მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ამგვარი გამონაკლისები აუცილებელია იმ კანონებსა და წესებთან შესაბამისობის უზრუნველსაყოფად, რომლებიც არ ეწინააღმდეგება ამ შეთანხმების დებულებებს და როცა ასეთი პრაქტიკა არ გამოიყენება იმგვარად, რომ შეიცავდეს ვაჭრობისათვის ფარულ შეზღუდვას.

 

მუხლი 4

უპირატესი ხელშეწყობის რეჟიმი

 

ინტელექტუალური საკუთრების დაცვასთან დაკავშირებული ნებისმიერი უპირატესობა, შეღავათი, პრივილეგია ან იმუნიტეტი, რომელსაც წევრი ქვეყანა ანიჭებს ნებისმიერი სხვა ქვეყნის მოქალაქეებს, დაუყოვნებლივ და უპირობოდ ვრცელდება ყველა სხვა წევრი ქვეყნის მოქალაქეებზე. ეს ვალდებულებები არ ვრცელდება წევრი ქვეყნის მიერ გათვალისწინებულ ნებისმიერ უპირატესობაზე, შეღავათზე, პრივილეგიასა და იმუნიტეტზე, რომლებიც:

(a)                გამომდინარეობს საერთაშორისო შეთანხმებებიდან სასამართლო დახმარების შესახებ ან ზოგადი ხასიათის კანონის აღსრულების უზრუნველყოფის შესახებ, რომელიც არ არის შეზღუდული მხოლოდ ინტელექტუალური საკუთრების დაცვით;

(b)               მინიჭებულია ბერნის კონვენციის (1971.) ან რომის კონვენციის დებულებების შესაბამისად, რომლებითაც დაშვებულია, რომ მინიჭებული რეჟიმი წარმოადგენს არა ეროვნული რეჟიმის, არამედ სხვა ქვეყანაში მინიჭებული რეჟიმის ფუნქციას;

(c)                ეხება შემსრულებლების, ფონოგრამების დამამზადებლებისა და საეთერო მაუწყებლობის ორგანიზაციების უფლებებს, რომლებიც ამ შეთანხმებით არ არის გათვალისწინებული;

(d)               გამომდინარეობს ინტელექტუალურ საკუთრებასთან დაკავშირებული საერთაშორისო შეთანხმებებიდან, რომლებიც ძალაში შევიდა ვმო- შესახებ შეთანხმების ძალაში შესვლამდე, იმ პირობით, რომ ასეთი შეთანხმებების შესახებ ეცნობა TRIPS-ის საბჭოს და რომ ისინი არ წარმოადგენს სხვა წევრი ქვეყნების მოქალაქეების თვითნებურ ან გაუმართლებელ დისკრიმინაციას.

 

მუხლი 5

მრავალმხრივი შეთანხმებები დაცვის მოპოვების ან

ძალაში შენარჩუნების შესახებ

 

მე-3 და მე-4 მუხლების ვალდებულებები არ ვრცელდება ისმო- ეგიდით დადებულ მრავალმხრივ შეთანხმებებში გათვალისწინებულ პროცედურებზე, რომლებიც დაკავშირებულია ინტელექტუალურ საკუთრებაზე უფლებების მოპოვებასა ან ძალაში შენარჩუნებასთან.

 

 

მუხლი 6

უფლებების ამოწურვა

ამ შეთანხმების შესაბამისად დავათა დარეგულირების მიზნით, მე-3 და მე-4 მუხლების დებულებების გათვალისწინებით, ამ შეთანხმებაში არაფერი არ შეიძლება იქნეს გამოყენებული ინტელექტუალურ საკუთრებაზე უფლებების ამოწურვის საკითხის გადასაწყვეტად.

 

 

 

მუხლი 7

მიზნები

 

ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების დაცვამ და განხორციელებამ ხელი უნდა შეუწყოს ტექნოლოგიურ ინოვაციას, ტექნოლოგიების გადაცემასა და გავრცელებას მწარმოებელთა და ტექნოლოგიური ცოდნის მომხმარებელთა ურთიერთსასარგებლოდ იმგვარად, რომ ხელი შეუწყოს სოციალურ-ეკონომიკურ კეთილდღეობასა და უფლებებისა და ვალდებულებების დაბალანსებას.

 

მუხლი 8

პრინციპები

 

1. წევრ ქვეყნებს თავისი ეროვნული კანონებისა და წესების შემუშავებისა და მათში ცვლილებების შეტანისას შეუძლიათ მიიღონ ზომები საზოგადოების ჯანმრთელობის დაცვისა და კვების, აგრეთვე სახელმწიფო ინტერესების უზრუნველსაყოფად მათი სოციალურ-ეკონომიკური და ტექნოლოგიური განვითარებისათვის სასიცოცხლო მნიშნვნელობის მქონე სექტორებში, იმ პირობით, რომ ასეთი ზომები შეესაბამება ამ შეთანხმების დებულებებს.

2. სათანადო ზომების მიღება იმ პირობით, რომ ისინი შეესაბამება ამ შეთანხმების დებულებებს, შეიძლება აუცილებელი იყოს უფლებების მფლობელის მიერ ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების ბოროტად გამოყენების ან ისეთი პრაქტიკის აღსაკვეთად, რომელიც უმართებულოდ ზღუდავს ვაჭრობას ან არასასურველ გავლენას ახდენს ტექნოლოგიების საერთაშორისო გადაცემაზე.

 

 

ნაწილი II

 

ინტელექტუალური საკუთრების უფლებების არსებობასთან, ფარგლებსა და გამოყენებასთან დაკავშირებული სტანდარტები

 

კარი I

საავტორო უფლებები და მომიჯნავე უფლებები

 

მუხლი 9

დამოკიდებულება ბერნის კონვენციასთან

 

1. წევრი ქვეყნები იცავენ ბერნის კონვენციის (1971.) 1_21 მუხლებისა და მის დამატებითი კარის დებულებებს. მიუხედავად ამისა, ამ შეთანხმების შესაბამისად, წევრ ქვეყნებს არ გააჩნიათ უფლებები და ვალდებულებები აღნიშნული კონვენციის მე-6bis მუხლით მინიჭებულ, ან მათგან გამომდინარე უფლებებთან დაკავშირებით.

2. საავტორო უფლებების დაცვა ვრცელდება გამოხატვის ფორმებზე და არა იდეებზე, პროცედურებზე, მუშაობის მეთოდებზე ან მათემატიკურ კონცეფციებზე, როგორც ასეთზე.

 

მუხლი 10

კომპიუტერული პროგრამები და მონაცემთა კომპილაცია

 

1. კომპიუტერული პროგრამები, იქნება ეს საწყისი ტექსტი თუ ობიექტის კოდი, დაცულია ბერნის კონვენციით (1971.) როგორც ლიტერატურული ნაწარმოებები.

2. მონაცემების ან სხვა მასალების კომპილაცია, იქნება ეს მანქანით წაკითხვადი ფორმით თუ სხვა ფორმით, რომელიც თავისი შემცველობის შერჩევითა და განლაგებით არის ინტელექტუალურ-ემოქმედებითი საქმიანობის შედეგი, დაიცვება როგორც ასეთი. ასეთი დაცვა, რომელიც არ ვრცელდება თვით მონაცემებსა და მასალებზე, არ უნდა აყენებდეს ზიანს საავტორო უფლებას თავად მონაცემებზე ან მასალებზე.

 

 

 

მუხლი 11

გაქირავების უფლებები

 

წევრი ქვეყანა, სულ მცირე, კომპიუტერული პროგრამებისა და კინემატოგრაფიული ნაწარმოებების მიმართ, ავტორებისა და მათი უფლებამონაცვლეებისათვის ითვალისწინებს უფლებას ნება დართონ ან აკრძალონ საავტორო უფლებით დაცული თავისი ნაწარმოებების ორიგინალების ან ასლების საჯარო კომერციული გაქირავება. წევრი ქვეყანა თავისუფლდება ამ ვალდებულებისაგან კინემატოგრაფიულ ნაწარმოებებთან დაკავშირებით, თუ ასეთი გაქირავება არ იწვევს ამგვარი ნაწარმოებების მასშტაბურ კოპირებას, რაც მნიშვნელოვან ზიანს აყენებს ამ წევრ ქვეყანაში ავტორებისა და მათი უფლებამონაცვლეებისათვის მინიჭებულ განსაკუთრებულ უფლებას რეპროდუცირებაზე. კომპიუტერულ პროგრამებთან დაკავშირებით ეს ვალდებულება არ ვრცელდება გაქირავებაზე, თუ თვითონ პროგრამა არ არის გაქირავების ძირითადი ობიექტი.

 

მუხლი 12

დაცვის ვადა

 

იმ შემთხვევაში, როდესაც ნაწარმოების დაცვის ვადა, ფოტოგრაფიული ან გამოყენებითი ხელოვნების ნაწარმოებების გარდა, გამოითვლება ფიზიკური პირის სიცოცხლის ხანგრძლივობისაგან განსხვავებულ საფუძველზე, იგი შეადგენს არანაკლებ 50 წელს ნაწარმოების მართლზომიერად გამოქვეყნების კალენდარული წლის დასასრულიდან, ან ნაწარმოების შექმნიდან 50 წლის განმავლობაში მართლზომიერი გამოქვეყნების არარსებობის შემთხვევაში _ 50 წელს იმ წლის ბოლოდან, როდესაც შეიქმნა ნაწარმოები.

 

 

მუხლი 13

შეზღუდვები და გამონაკლისები

 

წევრი ქვეყნები განსაკუთრებული უფლების შეზღუდვებსა და გამონაკლისებთან დაკავშირებით იფარგლებიან გარკვეული სპეციალური შემთხვევებით, რომლებიც არ ეწინააღმდეგება ნაწარმოების ჩვეულებრივ გამოყენებას და არ აყენებს ზიანს უფლების მფლობელის კანონიერ ინტერესებს.

 

მუხლი 14

შემსრულებელთა, ფონოგრამის (ხმის ჩანაწერების) დამამზადებელთა და საეთერო მაუწყებლობის ორგანიზაციათა უფლებების დაცვა

 

1. შემსრულებლებს თავისი შესრულების ფონოგრამაზე ჩაწერასთან დაკავშირებით შესაძლებლობა აქვთ წინ აღუდგნენ მათი ნებართვის გარეშე განხორციელებულ შემდეგ ქმედებებს: თავისი ჩაუწერელი შესრულების ჩაწერას და ამგვარი ჩანაწერის რეპროდუცირებას. შემსრულებლებს შესაძლებლობა აქვთ, აგრეთვე, წინ აღუდგნენ მათი ნებართვის გარეშე განხორციელებულ შემდეგ ქმედებებს: თავისი ცოცხალი შესრულების ეთერით გადაცემას და საჯარო გაცნობას.

2. ფონოგრამების მწარმოებლებს უფლება აქვთ ნება დართონ ან აკრძალონ თავისი ფონოგრამების პირდაპირი ან არაპირდაპირი რეპროდუცირება.

3. საეთერო მაუწყებლობის ორგანიზაციებს უფლება აქვთ აკრძალონ მათი ნებართვის გარეშე განხორციელებული შემდეგი ქმედებები: გადაცემების ჩაწერა, ჩანაწერების რეპროდუცირება, გადაცემების ეთერით ხელახალი გადაცემა, ასევე მათი სატელევიზიო გადაცემების საჯარო გაცნობა. თუ წევრი ქვეყნები სამაუწყებლო ორგანიზაციებს არ ანიჭებენ ამგვარ უფლებებს, მაშინ ისინი საავტორო უფლების მფლობელებს გადაცემის ობიექტთან დაკავშირებით უზრუნველყოფენ შესაძლებლობით წინ აღუდგნენ ზემოაღნიშნულ ქმედებებს, ბერნის კონვენციის (1971.) დებულებების გათვალისწინებით.

4. კომპიუტერულ პროგრამებთან დაკავშირებით მე-11 მუხლის დებულებები ვრცელდება mutatis mutandis ფონოგრამის დამამზადებლებზე და ფონოგრამაზე უფლების ნებისმიერ სხვა მფლობელზე წევრი ქვეყნის კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად. თუ ფონოგრამების გაქირავებასთან დაკავშირებით, 1994 წლის 15 აპრილისათვის წევრ ქვეყანაში მოქმედებდა უფლების მფლობელებისათვის სამართლიანი ანაზღაურების გადახდის სისტემა, მას შეუძლია შეინარჩუნოს ამგვარი სისტემა იმ პირობით, რომ ფონოგრამების კომერციული მიზნით გაქირავება მნიშვნელოვან ზიანს არ მიაყენებს უფლების მფლობელის განსაკუთრებულ უფლებას რეპროდუცირებაზე.

5. ამ შეთანხმებით შემსრულებლებისა და ფონოგრამების დამამზადებლებისათვის მინიჭებული დაცვის ვადა შეადგენს, სულ მცირე, 50 წელს, რომელიც აითვლება იმ კალენდარული წლის ბოლოდან, როდესაც განხორციელდა ჩაწერა ან მოხდა შესრულება. მე-3 პუნქტის შესაბამისად მინიჭებული დაცვის ვადა გრძელდება, სულ მცირე, 20 წლის მანძილზე იმ კალენდარული წლის ბოლოდან, როდესაც განხორციელდა ეთერით გადაცემა.

6. 1-ლი, მე-2 და მე-3 პუნქტებით მინიჭებულ უფლებებთან დაკავშირებით ნებისმიერ წევრ ქვეყანას შეუძლია გაითვალისწინოს პირობები, შეზღუდვები, გამონაკლისები და დათქმები რომის კონვენციით დაშვებული მოცულობით. მიუხედავად ამისა, ბერნის კონვენციის (1971.) მე-18 მუხლის დებულებები გამოიყენება აგრეთვე, mutatis mutandis შემსრულებლებისა და ფონოგრამების დამამზადებლების უფლებებთან დაკავშირებით.

 

kari 2

სასაქონლო ნიშნები

 

მუხლი 15

დაცვის ობიექტები

 

1. ნებისმიერი ნიშანი ან ნიშანთა ნებისმიერი კომბინაცია, რომელსაც შესწევს უნარი განასხვავოს ერთი საწარმოს საქონელი ან მომსახურება სხვა საწარმოების საქონლის ან მომსახურებისაგან, შეიძლება წარმოადგენდეს სასაქონლო ნიშანს. ასეთი ნიშნები, კერძოდ, სიტყვები, საკუთარი სახელების ჩათვლით, ასოები, ციფრები, გამოსახულებითი ელემენტები და ფერთა კომბინაციები, აგრეთვე ასეთი ნიშნების ნებისმიერი კომბინაცია შეიძლება სასაქონლო ნიშნებად იქნეს რეგისტირირებული. თუ ნიშნებს თავისთავად არ შესწევთ უნარი განასხვავოს შესაბამისი საქონელი ან მომსახურება, წევრ ქვეყნებს შეუძლიათ რეგისტრაციის შესაძლებლობა გამოყენების საფუძველზე შეძენილ განმასხვავებლობას დაუკავშირონ. წევრ ქვეყნებს შეუძლიათ რეგისტრაციის პირობად მოითხოვონ, რომ ნიშნები ვიზუალურად აღქმადი იყოს.

2. პირველი პუნქტი არ უნდა იქნეს გაგებული ისე, რომ წევრ ქვეყანას აეკრძალოს სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციაზე უარის თქმა სხვა საფუძვლებზე დაყრდნობით იმ პირობით, რომ ისინი არ დაარღვევენ პარიზის კონვენციის (1967.) დებულებებს.

3. წევრ ქვეყნებს შეუძლიათ ნიშნის რეგისტრაციის შესაძლებლობა გამოყენებაზე დამოკიდებული გახადონ. მაგრამ სასაქონლო ნიშნის ფაქტობრივი გამოყენება არ უნდა წარმოადგენდეს რეგისტრაციაზე განაცხადის შეტანის პირობას. არ შეიძლება განაცხადზე უარის თქმა მხოლოდ იმის საფუძველზე, რომ განაცხადის შეტანის თარიღიდან სამწლიანი ვადის გასვლამდე ნიშნის განზრახული გამოყენება არ განხორციელდა.

4. იმ საქონლის ან მომსახურების სახეობა, რომლისთვისაც უნდა იქნეს გამოყენებული სასაქონლო ნიშანი, სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციისათვის არანაირ დაბრკოლებას არ წარმოადგენს.

5. წევრი ქვეყნები ყოველი სასაქონლო ნიშანის მონაცემებს აქვეყნებენ ნიშნის რეგისტრაციამდე ან დაუყოვნებლივ მისი რეგისტრაციის შემდეგ და დაინტერესებულ მხარეებს აძლევენ რეგისტრაციის გაუქმების თაობაზე მოთხოვნის წარდგენის რეალურ შესაძლებლობას. გარდა ამისა, წევრ ქვეყნებს შეუძლიათ დაუშვან სასაქონლო ნიშნის რეგისტრირების გაპროტესტების შესაძლებლობა.

 

მუხლი 16

მინიჭებული უფლებები

 

1. რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნის მფლობელს აქვს განსაკუთრებული უფლება აუკრძალოს ყველა მესამე პირს, რომელსაც არ გააჩნია მფლობელის თანხმობა, ვაჭრობაში გამოიყენოს იდენტური ან მსგავსი ნიშნები ისეთი საქონლის ან მომსახურებისათვის, რომლებიც იმ საქონლის ან მომსახურების იდენტური ან მსგავსია, რომელთათვისაც სასაქონლო ნიშანია რეგისტრირებული, თუ ასეთი გამოყენება შედეგად მათი აღრევის შესაძლებლობას წარმოშობს. იდენტური საქონლის ან მომსახურებისათვის იდენტური ნიშნის გამოყენების შემთხვევაში აღრევის შესაძლებლობის არსებობა დადასტურებულად მიიჩნევა. ზემოთ აღწერილი უფლებები არანაირ ზიანს არ აყენებს ნებისმიერ ადრე არსებულ უფლებებს და, ასევე, არ ახდენს გავლენას წევრი ქვეყნების შესაძლებლობაზე, დაუშვან უფლებების მოპოვება გამოყენების საფუძველზე.

2. პარიზის კონვენციის (1967.) მე-6bis მუხლი გამოიყენება mutatis mutandis (სათანადო ცვლილებებით) მომსახურებისათვის. იმის განსაზღვრისას არის თუ არა სასაქონლო ნიშანი საყოველთაოდ ცნობილი, წევრი ქვეყნები მხედველობაში იღებენ სასაქონლო ნიშნის საზოგადოების შესაბამის სექტორში ცნობილობას, მოცემულ წევრ ქვეყანაში სასაქონლო ნიშნის რეკლამირების ან მისი პოპულარიზაციის მიზნით განხორციელებული სხვა საქმიანობის შედეგად მოპოვებული ცნობილობის ჩათვლით.

3. პარიზის კონვენციის (1967.) მე-6bis მუხლი გამოიყენება mutatis mutandis (სათანადო ცვლილებებით) ისეთი საქონლის ან მომსახურებისათვის, რომლებიც არ არის იმ საქონლის ან მომსახურების მსგვასი, რომლებისთვისაც სასაქონლო ნიშანია რეგისტრირებული იმ პირობით, რომ ამ სასაქონლო ნიშნის გამოყენება ასეთი საქონლის ან მომსახურებისათვის მიუთითებს კავშირზე ამ საქონელსა ან მომსახურებასა და რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნის მფლობელს შორის და იმ პირობით, რომ ასეთმა გამოყენებამ შესაძლებელია ზიანი მიაყენოს რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნის მფლობელის ინტერესებს.

 

მუხლი 17

გამონაკლისები

 

წევრ ქვეყნებს შეუძლათ გაითვალისწინონ შეზღუდული რაოდენობის გამონაკლისები სასაქონლო ნიშნით მინიჭებული უფლებებიდან, როგორიცაა აღწერილობითი ტერმინების კეთილსინდისიერი გამოყენება, იმ პირობით, რომ ასეთი გამონაკლისები ითვალისწინებს სასაქონლო ნიშნის მფლობელისა და მესამე პირების კანონიერ ინტერესებს.

 

მუხლი 18

დაცვის ხანგრძლივობა

 

სასაქონლო ნიშნის პირველადი რეგისტრაციისა და ყოველი განახლებული რეგისტრაციის მოქმედების ხანგრძლივობა არ შეიძლება შვიდ წელზე ნაკლები იყოს. სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის განახლების ჯერადობა შეუზღუდავია.

 

მუხლი 19

გამოყენების მოთხოვნა

 

1. თუ რეგისტრაციის ძალაში შესანარჩუნებლად მოითხოვება გამოყენება, რეგისტრაცია შეიძლება გაუქმებულ იქნეს გამოუყენებლობის მხოლოდ სულ მცირე სამწლიანი უწყვეტი პერიოდის შემდეგ, თუ სასაქონლო ნიშნის მფლობელის მიერ არ იქნება მითითებული გამამართლებელი მიზეზები, რომლებიც ასეთი გამოყენების დამაბრკოლებელი გარემოებების არსებობას ეფუძნება. გარემოებანი, რომლებიც სასაქონლო ნიშნის მფლობელის ნებისგან დამოუკიდებლად წარმოიშობა და ამ სასაქონლო ნიშნის გამოყენების დამაბრკოლებელია, როგორიცაა სასაქონლო ნიშნით დაცულ საქონელს ან მომსახურებასთან დაკავშირებით დაწესებული იმპორტის შეზღუდვები ან მთავრობის სხვა მოთხოვნები, ნიშნის გამოუყენებლობის გამამართლებელ მიზეზებად ჩაითვლება.

2. სხვა პირის მიერ სასაქონლო ნიშნის გამოყენება მისი მფლობელის კონტროლის პირობებში რეგისტრაციის ძალაში შენარჩუნების მიზნით სასაქონლო ნიშნის გამოყენებად ჩაითვლება.

 

მუხლი 20

სხვა მოთხოვნები

 

სასაქონლო ნიშნის გამოყენება ვაჭრობაში დაუსაბუთებლად არ უნდა გართულდეს სპეციალური მოთხოვნებით, როგორიცაა სხვა სასაქონლო ნიშანთან ერთად გამოყენება, სპეციალური ფორმით გამოყენება ან იმგვარი გამოყენება, რაც ზიანს აყენებს მის უნარს განასხვავოს ერთი საწარმოს საქონელი ან მომსახურება სხვა საწარმოების საქონლის ან მომსახურებისაგან. ეს პირობა არ გამორიცხავს მოთხოვნას, რომელიც ითვალისწინებს საქონლის ან მომსახურების მწარმოებელი საწარმოს მაიდენტიფიცირებელი სასაქონლო ნიშნის გამოყენებას ამ საწარმოს მიერ წარმოებული მოცემული სპეციფიკური საქონლის ან მომსახურების განმასხვავებელ სასაქონლო ნიშანთან ერთად, მაგრამ მასთან კავშირის გარეშე.

 

მუხლი 21

ლიცენზირება და უფლებების გადაცემა

 

წევრ ქვეყნებს შეუძლიათ განსაზღვრონ სასაქონლო ნიშნების ლიცენზირებისა და მასზე უფლებების გადაცემის პირობები, ამასთან მიიჩნევა, რომ სასაქონლო ნიშნების იძულებითი ლიცენზირება დაუშვებელია და რომ რეგისტრირებული სასაქონლო ნიშნის მფლობელს უფლება აქვს სასაქონლო ნიშანზე უფლებები გადასცეს იმ ბიზნესთან ერთად ან მის გარეშე, რომელსაც სასაქონლო ნიშანი მიეკუთვნება.

 

კარი 3: გეოგრაფიული აღნიშვნები

მუხლი 22

გეოგრაფიული აღნიშვნების დაცვა

 

1. ამ შეთანხმების მიზნებისათვის, გეოგრაფიული აღნიშვნები არის აღნიშვნები, რომელიც განსაზღვრავს საქონლის წარმოშობას წევრი ქვეყნის ტერიტორიიდან, ან ამ ტერიტორიაზე მდებარე რეგიონიდან ან ადგილიდან, როდესაც საქონლის მოცემული ხარისხი, რეპუტაცია ან სხვა მახასიათებლები არსებითად მის გეოგრაფიულ წარმოშობას მიეწერება.

2. გეოგრაფიულ აღნიშვნებთან დაკავშირებით წევრი ქვეყნები ითვალისწინებენ სამართლებრივ საშუალებებს, რომლებიც დაინტერესებულ მხარეებს საშუალებას აძლევს თავიდან იქნეს აცილებული:

(a)               საქონლის აღნიშვნის ან პრეზენტაციის ნებისმიერი საშუალების გამოყენება, რომელიც მიუთითებს ან გულისხმობს რომ მოცემული საქონელი წარმოშობილია მისი ნამდვილი წარმოშობის ადგილისაგან განსხვავებული გეოგრაფიული რაიონიდან, იმგვარად, რომ საზოგადოება შეცდომაში შეყავს საქონლის გეოგრაფიულ წარმოშობასთან დაკავშირებით;

(b)               ნებისმიერი გამოყენება, რომელიც შეადგენს არაკეთილსინდისიერი კონკურენციის აქტს პარიზის კონვენციის (1967) მე-10bis მუხლის მიხედვით.

3. წევრი სახელმწიფო, ex officio, თუ ეს ნებადართულია მისი კანონმდებლობით, ან დაინტერესებული მხარის მოთხოვნით უარს აცხადებს ან ბათილად ცნობს სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციას, რომელიც შეიცავს ან შედგება იმ საქონლის გეოგრაფიული აღნიშვნისაგან, რომელიც არ არის წარმოშობილი აღნიშნული ტერიტორიიდან, თუ ამ წევრი ქვეყნის ტერიტორიაზე ამგვარი საქონლისათვის სასაქონლო ნიშანში აღნიშვნის გამოყენებას შეუძლია საზოგადოება შეცდომაში შეიყვანოს მისი წარმოშობის ნამდვილ ადგილთან დაკავშირებით.

4. 1-ლი, მე-2 და მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებული დაცვა გამოიყენება გეოგრაფიული აღნიშვნის წინააღმდეგ, რომელიც მიუხედავად იმისა, რომ სიტყვასიტყვით სწორად მიუთითებს საქონლის წარმოშობის ტერიტორიაზე, რეგიონზე, ან ადგილზე, მაინც მცდარ წარმოდგენას უქმნის საზოგადოებას იმასთან დაკავშირებით, რომ საქონელი წარმოშობილია სხვა ტერიტორიიდან.

 

მუხლი 23

გეოგრაფიული აღნიშვნების დამატებითი დაცვა

ღვინისა და სპირტიანი სასმელებისათვის

1. თითოეული წევრი ქვეყანა დაინტერესებულ მხარეთათვის ითვალისწინებს სამართლებრივ საშუალებებს, რათა თავიდან იქნეს აცილებული ღვინის განმასხვავებელი გეოგრაფიული აღნიშვნის გამოყენება ღვინოებისათვის, რომლებიც არ არიან წარმოშობილი იმ ადგილიდან, რომელზეც მიუთითებს მოცემული გეოგრაფიულ აღნიშვნა, ან სპირტიანი სასმელების განმასხვავებელი გეოგრაფიული აღნიშვნის გამოყენება სპირტიანი სასმელებისათვის, რომლებიც არ არიან წარმოშობილი გეოგრაფიულ აღნიშვნაში მითითებული ადგილიდან, იმ შემთხვევებშიც კი, როდესაც მითითებულია საქონლის ნამდვილი წარმოშობის ადგილი, ან გეოგრაფიული აღნიშვნა გამოიყენება თარგმანში, ან თან ერთვის ისეთი გამოთქმები, როგორიცაა სახეობა, ტიპი, სტილი, იმიტაცია ან მათი მსგავსი.

2. რეგისტრაცია ღვინისათვის სასაქონლო ნიშნის, რომელიც შეიცავს ან შედგება ღვინოების განმასხვავებელი გეოგრაფიული აღნიშვნისაგან, ან სპირტიანი სასმელებისათვის სასაქონლო ნიშნის, რომელიც შეიცავს ან შედგება სპირტიანი სასმელების განმასხვავებელი გეოგრაფიული აღნიშვნისაგან, არ არის ნებადართული ან ბათილად იქნება ცნობილი, ex officio თუ ეს დაშვებულია წევრი ქვეყნის კანონმდებლობით, ან დაინტერესებული მხარის მოთხოვნით იმ ღვინოებისა და სპირტიან სასმელებისათვის, რომელთაც ამგვარი გეოგრაფიული წარმოშობა არ გააჩნიათ.

3. ღვინის ომონიმური გეოგრაფიული აღნიშვნების შემთხვევაში, 22- მუხლის მე-4 პუნქტის პირობების გათვალისწინებით დაცვა ენიჭება ყოველ აღნიშვნას. თითოეული წევრი ქვეყანა განსაზღვრავს პრაქტიკულ პირობებს, რომელთა მიხედვითაც შესაძლებელი იქნება მოცემული ომონიმური გეოგრაფიული აღნიშვნების ერთმანეთისაგან განსხვავება, ამასთანავე მხედველობაში უნდა იქნეს მიღებული დაინტერესებულ მეწარმეთათვის სამართლიანი რეჟიმისა და მომხმარებლისათვის შეცდომაში შეყვანის თავიდან აცილების უზრუნველყოფის საჭიროება.

4. გეოგრაფიული აღნიშვნების დაცვის გაადვილების მიზნით, TRIPS-ის საბჭოში ტარდება მოლაპარაკებები გეოგრაფიული აღნიშვნების შეტყობინებისა და რეგისტრაციის მრავალმხრივი სისტემის შექმნის შესახებ ღვინოებისათვის, რომელთაც დაცვის უფლება გააჩნიათ ამ სისტემის მონაწილე ქვეყნებში.

 

მუხლი 24

საერთაშორისო მოლაპარაკებები; გამონაკლისები

 

1. 23- მუხლით გათვალისწინებული ცალკეული გეოგრაფიული აღნიშვნების დაცვის გაძლიერების მიზნით წევრი ქვეყნები თანახმანი არიან გამართონ მოლაპარკებები. ქვემოთმოყვანილი 4-8 პუნქტების დებულებები წევრი ქვეყნების მიერ არ უნდა იქნეს გამოყენებული მოლაპარკების წარმოებაზე უარის სათქმელად, ან ორმხრივი, ან მრავალმხრივი ხელშეკრულებების დადებაზე უარის თქმის მიზნით. ასეთი მოლაპარაკებების ფარგლებში, წევრი სახელმწიფოები მზად უნდა იყვნენ განიხილონ ამ დებულებების მუდმივი გამოყენება ცალკეული გეოგრაფიული აღნიშვნებისათვის, რომელთა გამოყენებაც ამ მოლაპარაკების საგანს წარმოადგენს.

2. TRIPS-ის საბჭო მუდმივად განიხილავს ამ კარის დებულებათა გამოყენებას; პირველი ასეთი განხილვა ჩატარდება მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციის შესახებ შეთანხმების ძალაში შესვლიდან ორი წლის განმავლობაში. ნებისიმიერი საკითხი, რომელიც გავლენას ახდენს ამ დებულებებით დაკისრებული ვალდებულებების შესრულებაზე, შეიძლება გამოტანილი იქნეს ამ საბჭოზე, რომელიც წევრი ქვეყნის მოთხოვნით ატარებს კონსულტაციებს ნებსიმიერ წევრთან ან წევრებთან იმ საკითხთან დაკავშირებით, რომელზეც დამაკმაყოფილებელი გადაწყვეტილების მიღება შეუძლებელი აღმოჩნდა დაინტერესებული წევრი ქვეყნების ორმხრივი და მრავალმხრივი კონსულტაციების შედეგად. საბჭო მიიღებს ახორციელებს ისეთ მოქმედებებს, რომლებიც ამ კარის შესრულებასა და მისი მიზნების მიღწევას ხელს შეუწყობს.

3. ამ კარის დებულებების განხორციელებისას წევრმა ქვეყანამ არ უნდა შეასუსტოს გეოგრაფიული აღნიშვნების დაცვა, რომელიც არსებობდა ამ წევრ ქვეყანაში მსო შესახებ შეთანხმების ძალაში შესვლის წინ.

4. ამ კარის არც ერთი დებულება არ მოითხოვს წევრი ქვეყნისაგან ხელი შეუშალოს სხვა წევრი ქვეყნის საქონელთან ან მომსახურებასთან დაკავშირებით ღვინისა და სპირტიანი სასმელების განმასხვავებელი გეოგრაფიული აღნიშვნის უწყვეტ და მსგავს გამოყენებას მისი ნებისმიერი მოქალაქის ან მაცხოვრებლის მიერ, რომელიც იყენებდა ამ გეოგრაფიულ აღნიშვნას უწყვეტად, იგივე ან მასთან დაკავშირებულ საქონელთან და მომსახურებასთან მიმართებით, ამ წევრი ქვეყნის ტერიტორიაზე, ან () 1994 წლის 15 აპრილამდე წინა სულ მცირე 10 წლის განმავლობაში, ან () იყენებდა კეთილსინდისიერად აღნიშნულ თარიღამდე.

5. იმ შემთხვევაში, როდესაც სასაქონლო ნიშანი გამოიყენებოდა ან რეგისტრირებული იყო კეთილსინდისიერად, ან უფლებები სასაქონლო ნიშანზე მოპოვებული იქნა კეთილსინდისიერი გამოყენების გზით:

(a)                ამ დებულებების ამოქმედების თარიღამდე წევრ ქვეყანაში, როგორც ეს განსაზღვრულია VI კარში; ან

(b)               გეოგრაფიული აღნიშვნის დაცვამდე მისი წარმოშობის ქვეყანაში.

ამ კარის დებულებების ამოქმედებისათვის მიღებულმა ზომებმა არ უნდა შელახოს სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის უფლება, ან სასაქონლო ნიშნის გამოყენების უფლება, იმის საფუძველზე, რომ ასეთი სასაქონლო ნიშანი გეოგრაფიული აღნიშვნის მსგავსი ან იდენტურია.

6. ეს კარი არ მოითხოვს წევრი ქვეყნისაგან გამოიყენოს ეს დებულებები სხვა წევრი ქვეყნის გეოგრაფიულ აღნიშვნასთან დაკავშირებით იმ საქონელსა და მომსახურებისათვის, რომელთა შესაბამისი აღნიშვნა იდენტურია იმ ტერმინისა, რომელიც მიღებულია სალაპარაკო ენაში, როგორც ამ საქონლის ან მომსახურების საყოველთაოდ აღიარებული დასახელება აღნიშნული წევრი ქვეყნის ტერიტორიაზე. ამ კარის არც ერთი დებულება არ მოითხოვს წევრი ქვეყნისაგან გამოიყენოს ეს დებულებები ნებისმიერი წევრი ქვეყნის გეოგრაფიული აღნიშვნების მიმართ ყურძნისაგან წარმოებული საქონლისათვის, რომლის შესაბამისი აღნიშვნა იდენტურია ამ ყურძნის ჯიშის ჩვეული სახელისა, რომელიც არსებობს ამ წევრი ქვეყნის ტერიტორიაზე მსო შესახებ შეთანხმების ძალაში შესვლის თარიღისათვის.

7. წევრ ქვეყანას შეუძლია გაითვალისწინოს, რომ ამ კარიდან გამომდინარე ნებისმიერი მოთხოვნა სასაქონლო ნიშნის გამოყენებასთან ან რეგისტრაციასთან დაკავშირებით წარდგენილი უნდა იქნეს 5 წლის განმავლობაში, მას შემდეგ რაც წევრ ქვეყნაში საყოველთაოდ ცნობილი გახდება დაცული აღნიშვნის უკანონო გამოყენების შესახებ, ან სასაქონლო ნიშნის რეგისტრაციის თარიღიდან ამ წევრ ქვეყანაში, იმ პირობით, რომ ამ თარიღისათვის სასაქონლო ნიშანი გამოქვეყნებული იყო, თუ ეს თარიღი უფრო ადრინდელია, ვიდრე სასაქონლო ნიშნის უკანონო გამოყენების ცნობის თარიღი ამ წევრ ქვეყანაში, იმ პირობით, რომ გეოგრაფიული აღნიშვნა არ გამოიყენება ან არ არის რეგისტრირებული არაკეთილსინდისიერად.

8. ამ კარის დებულებები არანაირად არ ზღუდავს ნებისმიერი პირის უფლებას გამოიყენოს ვაჭრობის პროცესში თავისი სახელი, ან ბიზნესში მისი წინამორბედის სახელი, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ასეთი სახელი გამოიყენება იმგვარად, რომ შეცდომაში შეჰყავს საზოგადოება.

9. ეს შეთანხმება არ ავალდებულბს დაცული იქნეს გეოგრაფიული აღნიშვნები, რომლებიც არ არიან დაცული, ან რომელთა დაცვა შეწყვეტილია წარმოშობის ქვეყანაში, ან რომლებიც აღარ გამოიყენება ამ ქვეყანაში.

 

კარი 4

სამრეწველო ნიმუში

 

მუხლი 25 მოთხოვნები დაცვისადმი

 

 

1.        წევრი სახელმწიფოები ვალდებულნი არიან უზრუნველყონ დამოუკიდებლად შექმნილი სამრეწველო ნიმუშების დაცვა, რომლებიც ახალი ან ორიგინალურია. წევრმა სახელმწიფოებმა შეიძლება დააწესონ, რომ სამრეწველო ნიმუშები არ არის ახალი ან ორიგინალური, თუ ისინი მნიშვნელოვნად არ განსხვავდება ცნობილი სამრეწველო ნიმუშებისაგან ან ცნობილი ნიმუშთა ნიშნების კომბინაციებისაგან. წევრმა სახელმწიფოებმა შეიძლება დააწესონ, რომ ასეთი დაცვა არ გავრცევლდება იმ სამრეწველო ნიმუშებზე, რომლებიც არსებითად ნაკარნახევია ტექნიკური ან ფუნქციური მოსაზრებებით.

2.       ყოველმა წევრმა სახელმწიფომ უნდა უზრუნველყოს, რომ მოთხოვნები საფეიქრო ნაწარმის სამრეწველო ნიმუშების დაცვის მოპოვებისათვის, კერძოდ, ფასთან, ექსპერტიზასთან ან გამოქვეყნებასთან დაკავშირებით დაუსაბუთებლად, არ შეამცირებს ასეთი დაცვის მოთხოვნისა და მოპოვების შესაძლებლლობას. წევრი სახელმწიფოები თავისუფალნი არიან აირჩიონ ამ ვალდებულების შესრულების მიმართულება _ სამრეწველო ნიმუშების შესახებ კანომდებლობა, თუ საავტორო სამართალი.

 

მუხლი 26

დაცვა

1.         დაცული სამრეწველო ნიმუშის მფლობელს უნდა ჰქონდეს უფლება აუკრძალოს მესამე პირებს, რომლებსაც არა აქვთ მფლობელის თანხმობა, წარმოება, გაყიდვა ან იმპორტირება, ისეთი ნაკეთობებისა, რომლებზეც დატანილია ან რომბლებშიც ხორცშეახმულია სამრეწველო ნიმუში, რომელიც სრულად ან ძირითადათ წარმოადგენს დაცული სამრეწველო ნიმუშის ასლს, თუ ასეთი ქმედებები განხორციელებულია კომერციული მიზნებისათვის.

2.        წევრ სახელმწიფოებს შეუძლიათ გაითვალისწინონ სამრეწველო ნიმუშის დაცვის შეზღუდული გამონაკლისები, იმის გათვალისწინებით, რომ ასეთი გამონაკლისები დაუსაბუთებლად დააბრკოლებს დაცული სამრეწველო ნიმუშების ჩვეულებრივ გამოყენებას და არ შეზღუდავს დაცული სამრეწველო ნიმუშის მფლობელის კანონიერ ინტერესებს, მესამე პირთა ინტერესების გათვალისწინებით.

3.         დაცვის ხანგრძლივობა უნდა შეადგენდეს სულ მცირე 10 წელს.

კარი 5

პატენტები

მუხლი 27 დაპატენტების საგანი

 

  1. მე-2 და მე-3 პუნქტების გათვალისწინებით, პატენტების გაცემა უნდა იყოს შესაძლებელი ნებისმიერი სახის გამოგონებაზე, რომელიც ეხება პროდუქტებს ან პროცესებს, ტექნიკის ნებისმიერ დარგში, იმის გათვალისწინებით, რომ ისინი ახალია, აქვთ საგამომგონებლო დონე[4] და სამრეწველო გამოყენებადობა. 65- მუხლის მე-4 პუნქტის, 70- მუხლის მე-8 პუნქტის და ამ მუხლის მე-3 პუნქტის გათვალისწინებით, პატენტები უნდა იყოს გაცემული და უნდა იყოს შესაძლებელი საპატენტო უფლებებით სარგებლობა დისკრიმინაციის გარეშე, მიუხედავად გამოგონების ადგილისა, ტექნიკის დარგისა და იმისა, პროდუქტი იმპორტირებულია თუ წარმოებულია ადგილზე.
  2. წევრ სახელმწიფოებს შეუძლიათ გამორიცხონ პატენტუნარიანთა რიცხვიდან გამოგონებები, რომელთა კომერციული გამოყენების აკრძალვა მათ ტერიტორიზე საჭიროა საზოგადოებრვი წესრიგის ან მორალის დასაცავად, მათ შორის, ადამიანის, ცხოველის ან მცენერის სიცოცხლის ან ჯამრთელობის დასაცავად, ან გარემოსათვის მნიშვნელოვანი ზიანის მიყენების ასაცილებლად, იმის უზრუნველყოფით, რომ ასეთი გამორიცხვა არ იყოს დაწესებული მხოლოდ კანონმდებლობით გათვალისწინებული მათი გამოყენების აკრძალვის გამო. წევრ სახელმწიფოებს, აგრეთვე, შეუძლიათ პატენტუნარიანთა რიცხვიდან გამორიცხონ:

) დიაგნოსტიკური, თერაპიული და ქირურგიული მეთოთები ადამიანის ან ცხოველების მკურნალობისათვის;

) მცენარეები და ცხოველები, გარდა მიკროორგანიზმებისა, და არსებითად ბიოლოგიური პროცესები მცენარის ან ცხოველის გამოყვანისათვის, გარდა იმ მიკრობიოლოგიური პროცესებისა, რომლებიც არ არის ბიოლოგიური. მიუხედავად ამისა, წევრმა სახელმწიფოებმა უნდა უზრუნველყონ მცენარეთა Gჯიშების დაცვა პატენტებით, ან ქმედითი sui generis სისტემით, ან მათი ნებისმიერი კომბინაციით. ამ ქვეპუნქტის პირობები გადაისინჯება ოთხი წლის შემდეგ ვმო- ხელშეკრულების ძალაში შესვლის თარიღიდან.

 

მუხლი 28

მინიჭებული უფლებები

1.        პატენტის მფლობელს უნდა მიენიჭოს შემდეგი განსაკუთრებული უფლებები:

a)      თუ პატენტის საგანი პროდუქტია, არ დაუშვას მისი თანხმობის გარეშე მესამე პირების მიერ შემდეგი ქმედებების განხორციელება: დამზადება, გამოყენება, გასაყიდად შეთავაზება, გაყიდვა, ან ამ პროდუქტის იმპორტი[5] ამ მიზნებისათვის.

b)     თუ პატენტის საგანი პროცესია, არ დაუშვას მისი თანხმობის გარეშე მესამე პირების მიერ პროცესით სარგებლობასთან დაკავშირებული შემდეგი ქმედებების განხორციელება: გამონეყება, გასაყიდად შეთავაზება, გაყიდვა, ან იმპორტი ამ მიზნებისათვის, ისეთი პროდუქტის მაინც, რომელიც პირდაპირ მიღებულია პროცესის შედეგად.

2. პატენტის მფლობელებს აგრეთვე უნდა ჰქონდეთ უფლება: გაასხვისონ ან მემკვიდრეობით გადასცენ პატენტი და დადონ სალიცენზიო ხელშეკრულებები.

 

მუხლი 29 მოთხოვნები პატენტის მიღების მსურველი განმცხადებლების მიმართ.

  1. წევრმა სახელმწიფოებმა უნდა მოითხოვონ, რომ განმცხადებელმა, რომელიც პატენტს ითხოვს, გახსნას გამოგონება ისეთი საკმარისი სიცხადით და სისრულით, რომ მოცემულ დარგში დახელოვნებულმა პირმა შეძლოს მისი განხორციელება, აგრეთვე, შეუძლიათ მოითხვონ, რომ განმცხადებელმა აჩვენოს გამოგონების განხორციელების საუკეთესო მაგალითი, რომელიც მან იცის გამოგონების შეტანის თარიღისათვის, ან, თუ მოთხოვნილია, განაცხადის პრიორიტეტის თარიღისათვის.

2.       წევრ სახელმწიფოებს შეუძლიათ მოითხოვონ, რომ განმცხადებელმა, რომელიც პატენტს ითხოვს წარადგინოს ინფორმაცია, რომელიც ეხება განმცხადებლი მიერ უცხო ქვეყანაში შეტანილ ერთმანეთის შესატყვისი საგნის მქონე განაცხადებს და გაცემულ პატენტებს.

 

მუხლი 30 გამონაკლისები მინიჭებული უფლებებისადმი

 

წევრ სახელმწიფოებს შეუძლიათ გაითვალისწინონ შეზღუდული გამონაკლისები პატენტით მინიჭებული განსაკუთრებული უფლებებიდან, იმის გათვალისწინებით, რომ ასეთი გამონაკლისები უსაფუძვლოდ არ შეეწინააღმდეგება პატენტის ჩვეულებრივ გამოყენებას და უსაფუძვლოდ არ მიაყენებს ზიანს პატენტის მფლობლის კანონიერ ინტერესებს, მესამე პირების კანონიერი ინტერესების გათვალისწინებით.

 

მუხლი 31 სხვა გამოყენება უფლების მფლობლის ნებართვის გარეშე

 

თუ წევრი სახელმწიფოს კანონი ითვალისწინებს პატენტის საგნის სხვა გამოყენებას[6] უფლების მფლიბლის ნებართვის გარეშე, მათ შორის, სახელმწიფოს მიერ ან სახელმწიფოსგან უფლებამოსილი მესამე პირების მიერ, უნდა შესრულდეს შემდეგი პირობები:

 

a)      ასეთი გამოყენების უფლებამოსილების გაცემისას უნდა შეფასდეს მისი კერძო ავკარგიანობა;

b)     ასეთი გამოყენება დასაშვებია მხოლოდ, როდესაც გამოყენებამდე სავარაუდო მომხმარებელი შეეცადა მიეღო უფლებამოსილება უფლების მფლობელისაგან გონივრული კომერციული ვადით და პირობებით და, თუ ასეთი მცდელობა არ დასრულდა წარმატებულად გონივრულ ვადაში. წევრ სახელმწიფოებს შეუძლიათ უარყონ ეს მოთხოვნა ეროვნული უსაფრთხოების ან გადაუდებელი აუცილებლობის ღონისძიებების გატარებისათვის სხვა გარემოებების წარმოქმნის, ან საჯარო არა-კომერციული გამოყენების შემთხვევეში. ეროვნული უსაფრთხოების ან გადაუდებელი აუცილებლობის ღონისძიებების გატარების აუცილებლობის ვითარების არსებობის მიუხედავად უფლების მფლობელი უნდა იყოს ჩაყენებული საქმის კურსში იმდენად სწრაფად, რამდენადაც ეს გონივრულად პრაქტიკული იქნება. საჯარო არა-კომერციული გამოყენების შემთხვევაში, თუ მთავრობამ ან კონტრაქტორმა, საპატენტო ძიების ჩატარების გარეშე, იციან ან აქვთ აშკარა საფუძვლები იცოდნენ, რომ მოქმედი პატენტი გამოიყენება ან იქნება გამოყენებული მთავრობის მიერ ან მთავრობის ინტერესებისათვის, უფლების მფლობელი უნდა იყოს ინფორმირებული დაუყოვნებლივ.

g)     ასეთი გამოყენების ფარგლები და ხანგრძლივობა შემოიფარგლება იმ მიზნიდან გამომდინარე, რომლისათვისაც გამოყენების ნებართვა გაიცა, ხოლო ნახევარგამტარებთან დაკავშირებული ტექნოლოგიების შემთხვევაში ასეთი ნებართვა უნდა გაიცეს მხოლოდ საზოგადოებრივი არა-კომერციული გამოყენებისათვის ან სასამართლო ან ადმინისტრაციული პროცესის შემდეგ ანტი-კონკურენციულად მიჩნეული პრაქტიკის გამოსასწორებლად;

) ასეთი გამოყენება არ უნდა იყოს განსაკუთრებული;

() ასეთი გამოყენება უნდა იყოს გადაუცემელი, გარდა იმ შემთხვევისა,

როდესაც გამოყენება ეხება საწარმოს ნაწილს ან გუდვილს;

(v) ნებისმიერი ასეთი გამოყენება უნდა იყოს ნებადართული უპირატესად ასეთი გამოყენების ნებართვის გამცემი წევრი სახელმწიფოს ადგილობრივი ბაზრის მომარაგებისათვის;

() ასეთი გამოყენებისათვის გაცემული ნებართვა უნდა ექვემდებარებოდეს შეწყვეტას იმ შემთხვევებში, როდესაც გარემოებები, რომლებიც გამოიწვია ის, აღარ არსებობს და ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ხელახლა წარმოიქმნება, ამასთან უნდა იყოს გათვალისქინებული იმ პირთა კანონიერი ინტერესების თანაბარწილოვანი დაცვა, რომლებსაც მიეცათ აღნიშნული ნებართვა. უფლებამოსილ ორგანოს უნდა ჰქონდეს უფლებამოსილება გადახედოს ასეთი გარემოებების უწყვეტ არსებობას, დასაბუთი მოთხოვნის შემთხვევაში;

() უფლებების მფლობელს უნდა მიეცეს შესატყვისი გასამრჯელო

ყოველი შემთხვევის გარემოებების მიხედვით, და უნდა იყოს

მიღებული მხედველობაში ნებართვის ეკონომიკური ღირებულება;

() ასეთ გამოყენებასთან დაკავშირებული ნებისმიერი გადაწყვეტილების კანონიერი ძალა უნდა ექვემდებარებოდეს სასამართლო გადახედვას ან სხვაგვარ დამოუკიდებელ გადახედვას, მოცემული წევრი სახელმწიფოს უმაღლესი დონის უფლებამოსილი ორგანოს მიერ;

(k)     ასეთ გამოყენებასთან დაკავშირებით გათვალისწინებული გასამრჯელოს მიმართ ნებისმიერი გადაწყვეტილება უნდა ექვემდებარებოდეს სასამართლო გადახედვას ან სხვაგვარ დამოუკიდებელ გადახედვას მიცემული წევრი სახელმწიფოს უმაღლესი დონის უფლებამოსილი ორგანოს მიერ;

(l)   წევრი სახელმწიფოები ვალდებულნი არ არიან გამოიყენონ ) და ) ქვეპუნქტებით დადგენილი პირობები, როდესაც ასეთი გამოყენება ნებადართულია იმისათვის, რომ გამოსწორდეს სასამართლო ან ადმინისტრაციული პროცედურების შემდეგ ანტი-კონკურენციულად მიჩნეული პრაქტიკა. ანტი-კონკურენციული პრაქტიკის გამოსწორების საჭიროება, შეიძლება იყოს მიღებული მხედველობაში გასამრჯელოს ოდენობის განსაზღვრისათვის ასეთ შემთხვევებში. უფლებამოსილ ორგანოებს უნდა ჰქონდეთ უფლება უარყონ უფლებამოსოლების შეწყვეტა, თუ ან როცა ასეთი უფლებამოსილების გაცემის პირობები შეიძლება გამეორდეს;

a.       როდესაც ასეთი გამოყენება ნებადართულია პატენტით სარგებლობის შესაძლებლობის უზრუნველყოფისათვის (მეორე პატენტი), რომელიც ვერ გამოიყენება სხვა პატენტის დარღვევის გარეშე (პირველი პატენტი) შემდეგი დამატებითი პირიბები უნდა იყოს გათვალისწინებული:

i)                    მეორე პატენტით დაცული გამოგონება, უნდა მოიცავდეს დიდი ეკონომიკური ღირებულების მქონე მნიშნელოვან ტექნიკურ უპირატესობას, პირველი პატენტით დაცულ გამოგონებასთან შედარებით;

ii)                   პირველი პატენტის მფლობელს უნდა ჰქონდეს ჯვარედინი ლიცენზიის მიღების უფლება მეორე პატენტით დაცული გამოგონების გონივული პირობებით გამოყენებაზე; და

iii)                 პირველი პატენტის ნებადართული გამოყენება უნდა იყოს გადაუცემადი, მეორე პატენტის გადაცემისაგან განსხვავებით.

 

მუზლი 32

 

უფლების გაუქმება/ჩამორთმევა.

უნდა იყოს შესაძლებელი სასამართლო წესით გადაისინჯოს პატენტის გაუქმების ან ჩამორთვევის შესახებ ნებისმიერი გადაწყვეტილება.

 

მუხლი 33

დაცვის ვადა

დაცვის შესაძლო ვადა სრ უნდა დამტავრდეს ოცი წლიანი პერიოდის გასვლამდე განაცხადის შეტანის თარიღიდან[7] ათვლით.

 

მუხლი 34 1. ხერხის პატენტები: მტკიცებულების ტვირთი.

 

სამოქალაქო სამართალწარმოების მიზნებისათვის, 28 მუხლის 1() პუნქტით მითითებული მფლობელის უფლებების დარღვევასთან დაკავშირებით, თუ პატენტის საგანი პროდუქტის მიღების ხერხია, სასამართლო ორგანოებს უნდა ჰქონდეთ უფლებამოსილება მოპასუხეს დააკისრონ მტკიცება იმისა, რომ იდენტური პროდუქტის მიღების ხერხი განსხვავებულია დაპატენტებული ხერხისაგან. ამიტომ, წევრმა სახელმწიფოებმა, თუკი არსებობს რომელიმე ერთი ქვემოთ მოყვანილი გარემოება მაინც, უნდა დააწესონ, რომ ნებისმიერი იდენტური პროდუქტი, როდესაც იწარმოება პატენტის მფლობელის ნებართვის გარეშე, უნდა განიხილებოდეს დაპატენტებული ხერხით მიღებულად, თუ საწინააღმდეგო მტკიცებულება არ არსებობს:

) როდესაც დაპატენტებული ხერხით მიღებული პროდუქტი ახალია;

) როდესაც არსებობს საფუძვლიანი ვარაუდი იმისა, რომ იდენტური პროდუქტი წარმოებულია მითითებული ხერხით, ხოლო პატენტის მფლობელს სათანადო მცდელობის მიუხედავად არ მიეცა შესაძლებლობა დაედგინა, რა ხერხია გამოყენებული სინამდვილეში.

2. ნებისმიერი წევრი სახელმწიფო თავისუფალია გაითვალისწინოს, რომ პირველი პუნქტით მითითებული მთკიცებულებათა ტვირთი ეკისრება სავარაუდო დამრღვევს მხოლოდ მაშინ, როდესაც შესრულებულია ) ან ) ქვეპუნქტის პირობა.

3. საწინააღმდეგოს მტკიცების შესაძლებლობის გარდა უნდა იყოს გათვალისწინებული მოპასუხეების კანონიერი ინტერესები, მათი საწარმოო და კომერციული საიდუმლებების დაცვისათვის.

 

კარი 6: ინტეგრალური მიკროსქემების განლაგების გეგმა (ტოპოგრაფია)

 

მუხლი 35. კავშირი IPIC ხელშეკრულებასთან

 

წევრი სახელმწიფოები შეთანხმდნენ, რომ უზრუნველყოფენ ინტეგრალური მიკროსქემების განლაგების გეგმის (ტოპოგრაფიების), (ამ ხელშეკრულებაში მოხსენიებული, როგორც ტოპოგრაფიები) დაცვას ინტეგრალურ მიკროსქემებთან დაკავშირებული ინტელექტუალური საკუთრების შესახებ ხელშეკრულების 2-7 მუხლების (გარდა მე-6 მუხლის მე-3 პუნქტისა), მე-12 მუხლის და მე-16 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად და, დამატებით, დააკმაყოფილებენ ქვემოთ მოცემულ პირობებს.

 

მუზლი 36 დაცვის ფარგლები

 

37 მუხლის 1-ლი პუნქტის პირობების გათვალისწინებით წევრმა სახელმწიფოებმა კანონსაწინაარმდეგოდ უნდა ჩათვალონ შემდეგი ქმედებები, თუ ისინი ხორციელდება უფლების მფლობელის ნებართვის გარეშე[8]: დაცული ტოპოგრაფიის, ინტეგრალური მიკროსქემების, რომელშიც დაცული ტოპოგრაფიაა Hჩართული, ან მხოლოდ ასეთი ინტეგრალური მიკროსქემების მქონე ნაწარმის იმპორტი, გაყიდვა ან სხვაგვარი გავრცელება კომერციული მიზნებით, მხოლოდ მაშინ, როდესაც აღნიშნულ ნაწარმზე გრძელდება კანონსაწინააღმდეგოდ დატანილი ტოპოგრაფიის არსებობა.

 

მუხლი 37 ქმედებები, რომლებზეც არ მოითხოვება უფლების მფლობელის ნებართვა

 

1.        მიუხედავად 36-ის მუხლისა, არც ერთმა წევრმა სახელმწიფომ არ უნდა მიიჩნიოს კანონსაწინააღმდეგოდ აღნიშნული მუხლით მითითებული ნებისმიერი ქმედება ინტეგრალურ მიკროსქემასთან დაკავშირებით, რომელშიც ჩართულია კანონსაწინააღმდეგოდ კვლავწარმოებული ტოპოგრაფია, ან ნებისმიერ ნაწარმთან დაკავშირებით, რომელშიც ჩართულია ასეთი ინტეგრალური მიკროსქემა, თუ პირმა, რომელიც ასრულებს ასეთ ქმედებას ან ავალებს ასეთი ქმედების შესრულებას არ იცოდა ან არ ჰქონდა გონივრული საფუძველი სცოდნოდა, როდესაც შეიძინა ინტეგრალური მიკროსქემა ან ნაწარმი, რომელშიც ჩართულია ასეთი ინტეგრალური მიკროსქემა, რომ მასში ჩართულია კანონსაწინააღმდეგოდ კლავწარმოებული ტოპოგრაფია. მას შემდეგ, რაც ასეთმა პირმა მიიღო საკმარისი ინფორმაციის მქონე შეტყობინება, რომ ტოპოგრაფია იყო კანონსაწინააღმდეგოდ კვლავწარმოებული წევრმა სახელმწიფოებმა უნდა გაითვალისწინონ ასეთი პირის უფლება შეასრულოს ან დაავალოს ნებისმიერი ქმედების შესრულება აღნიშნულ დრომდე მის განკარგულებაში არსებულ საქონელთან დაკავშირებით, ამასთან, იგი ვალდებული უნდა იყოს გადაუხადოს უფლების მფლობელს ისეთი გონივრული გასამჯელოს ეკვივალენტური თანხა, რომელიც იქნებოდა გადასახდელი ასეთ ტოპოგრაფიაზე ნებაყოფლობით გაცემული ლიცენზიის მიხედვით.

2.       31- მუხლის - ქვეპუნქტებით დადგენილი პირობები გამოიყენება mutatis mutandis ტოპოლოგიის იძულებითი ლიცენზირების შემთხვევაში, ან სახელმწიფოს მიერ მისი გამოყენების შემთხვევაში უფლების მფლობელის ნაბართვის გარეშე.

 

 

 

 

მუხლი 38 დაცვის ვადა

 

1.         იმ წევრ სახელმწიფოებში, რომლებიც დაცვის პირობად ითხოვენ რეგისტრაციას ტოპოგრაფიის დაცვის ვადა არ უნდა მთავრდებოდეს სანამ არ ამოიწურება ათწლიანი პერიოდი განაცხადის სარეგისტრაციოდ მიწოდების თარიღიდან ათვლით, ან მსოფლიოს ნებისმიერ ადგილას პირველი კომერციული ექსპლუატაციის დაწყებიდან ათვლით.

2.        იმ წევრ სახელმწიფოებში, რომლებიც დაცვის პირობად რეგისტრაციას არ ითხოვენ ტოპოგრაფია დაცული უნდა იყოს არა ნაკლებ ათი წლით მსოფლიოში ნაბისმიერ ადგილას პირველი კომერციული ექსპლუატაციის დაწყებიდან ათვლით.

3.        მიუხედავად 1 და მე-2 პუნქტებისა წევრ სახელმწიფოებს შეუძლიათ გაითვალისწინონ, რომ დაცვას ძალა აღარ ექნება 15 წლის შემდეგ, ტოპოგრაფიის შექმნიდან ათვლით.

კარი 7

 

დახურული ინფორმაციის დაცვა

 

მუხლი 39

 

1.არაკეთილსინდისიერი კონკურენციისაგან ეფექტური დაცვის უზრუნველყოფის პროცესში, პარიზის კონვენციის (1976 .) 10ბის მუხლის თანახმად, წევრი სახელმწიფოები დახურულ ინფორმაციას იცავენ პუნქტის 2 მიხედვით, ხოლო მონაცემებს, რომელიც გადაეცემა მთავრობებს ან სამთავრობო დაწესებულებებს პუნქტის 3 მიხედვით.

 

2. ფიზიკურ და იურიდიულ პირებს საშუალება ეძლევათ წინ აღუდგნენ მათ კონტროლის ქვეშ კანონიერად მყოფი ინფორმაციის სხვებისათვის გამჟღავნებას, სხვების მიერ მიღებას ან გამოყენებას მათი თანხმობის გარეშე ისეთი ხერხით, რომელიც ეწინააღმდეგება სამართლიანი კომერციულ პრაქტიკას იმდენად, რამდენადაც ეს ინფორმაცია:

 

) წარმოადგენს საიდუმლო ინფორმაციას იმ გაგებით, რომ ის მთლიანობაში ან მისი კომპონენტების გარკვეული კონფიგურაციით და კომპილაციით არ არის საყოველთაოდ ცნობილი ან ადვილად ხელმისაწვდომი იმ წრეების წარმომადგენლებისთვის, რომლებსაც ჩვეულებისამებრ ასეთ ინფორმაციასთან აქვთ საქმე;

 

) თავისი საიდუმლო ხასიათის გამო გააჩნია კომერციული ღირებულება;

 

) გარკვეული ვითარებიდან გამომდინარე იმ პირმა რომელიც კანონიერად აკონტროლებდა ამ ინფორმაციას, სათანადო ზომები მიიღო, რათა საიდუმლოდ დაეცვა იგი.

 

3. წევრი სახელმწიფოები, რომლებიც ახალი ქიმიური ნივთიერებების შემცველი ფარმაცევტული ან აგროქიმიური პროდუქტების რეალიზაციის ნებართვის გაცემის პირობად მოითხოვენ დახურული ექსპერიმენტული ან სხვა მონაცემების წარმოდგენას, რომელთა მოპოვებაც დაკავშირებულია მნიშვნელოვან ძალისხმევასთან, ასეთ მონაცემებს იცავენ არაკეთილსინდისიერი კომერციული მიზნებით გამოყენებისაგან. გარდა ამისა, წევრი სახელმწიფოები ასეთ მონაცემებს იცავენ გამჟღავნებისგან, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს აუცილებელია მოსახლეობის ინტერესების დასაცავად, ან კიდევ იმ შემთხვევაში, როდესაც არ მიიღება რაიმე ზომები იმის უზრუნველსაყოფად, რომ ეს მონაცემები დაცულ იქნას არაკეთილსინდისიერი კომერციული მიზნებით გამოყენებისაგან.

 

კარი 8

ანტიკონკურენციულ პრაქტიკაზე კონტროლის

განხორციელება სახელშეკრულებო ლიცენზირებისას

 

მუხლი 40

 

1. წევრი სახელმწიფოები აღიარებენ, რომ ზოგჯერ სალიცენზიო პრაქტიკამ ან ინტელექტუალური საკუთრების უფლებებთან დაკავშირებულმა გარემოებებმა, რომლებიც ზღუდავს კონკურენციას, შეიძლება უარყოფითი ზეგავლენა იქონიოს ვაჭრობაზე და ხელი შეუშალოს ტექნოლოგიის გადაცემას და გავრცელებას.

 

2. წინამდებარე შეთანხმების არც ერთი მუხლი წევრ სახელმწიფოებს არ ზღუდავს თავიანთ კანონმდებლობაში გაითვალისწინონ სალიცენზიო პრაქტიკის სახეები ან პირობები, რომლებიც გარკვეულ შემთხვევებში შეიძლება გამოიწვიოს ინტელექტუალური საკუთრების უფლებებით ბოროტად სარგებლობა და უარყოფითი ზეგავლენა მოახდინოს კონკურენციაზე შესაბამის ბაზარზე. როგორც ზემოთ იყო გათვალისწინებული, წინამდებარე შეთანხმების სხვა დებულებების თანახმად წევრ სახელმწიფოს შე+